Potocznie nazywane „latającymi kleszczami” to w rzeczywistości strzyżaki sarnie, zwane też strzyżakami jelenimi. Należą one do muchówek, a nie pajęczaków (którymi są kleszcze).
Strzyżaki mają skrzydła, które odrzucają po znalezieniu żywiciela. Ugryzienia tych owadów mogą być bolesne, a to dzięki silnym odnóżom zakończonym pazurkami czepnymi, których strzyżaki używają do kąsania. W miejscu ukąszenia może się pojawić swędząca grudka, która może się utrzymywać nawet przez 2-3 tygodnie. W wyniku reakcji alergicznej czasami występuje rumień, który może powtórnie uwrażliwić skórę – nawet na okres kilku miesięcy.
Strzyżaki nie przenoszą jednak patogenów odpowiedzialnych za choroby odkleszczowe, takie jak borelioza, kleszczowe zapalenie mózgu, erlichioza, anaplazmoza czy tularemia.
Co warto wiedzieć o strzyżakach?
- są owadami
- osiągają wielkość do 6 mm
- ich ciała są płaskie i brunatne
- żerują głównie na dzikich zwierzętach, jednak mogą też atakować ludzi
- ich ugryzienie może powodować swędzenie i reakcje alergiczne
- nie przenoszą boreliozy
Naukowcy z Lasów Państwowych podpowiadają, jak odróżnić strzyżaka od kleszcza:
• strzyżaki mają 3 pary odnóży, a kleszcze 4 pary
• strzyżaki mają skrzydła (które odrzucają), a kleszcze ich nie mają
• strzyżaki skaczą z drzew, kleszcze czekają na żywiciela na wysokości umożliwiającej przejście na człowieka lub zwierzę
-
Borrelia-16 Badanie kleszcza pod kątem występowania boreliozy.
Badanie na obecność krętka borelli w kleszczu.
198,00 zł
